رونق تولید ملی | جمعه، ۲ اسفند ۱۳۹۸

درخت داویدیا - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

محتوای تولیدات ویژه

درخت داویدیا

درخت داویدیا


داویدیا درختی زیبا و نسبتا عجیب می باشد از خانواده cornaceae  که بومی مرکز و غرب کشور چین می باشد.
این درخت که امروزه در اروپا نادر است تصور می شد که بعد از عصر یخبندان منقرض شده است ولی نمونه ای از این درخت در سال 1869 توسط آرماند دیوید که فردی فرانسوی بود در چین کشف شد و در سال 1903 به بریتانیا آورده شد .
امروزه در برخی نواحی بریتانیا که دارای آب و هوایی مناسب می باشد ، این درخت دیده می شود.
داویدیا درختی برگریز بوده که به نسبت دارای رشد سریعی می باشد .

داویدیا درختی است با ارتفاع 12 متر (البته گاهی به ارتفاع 25 متر نیز می رسد.) با گستردگی در حدود 8 متر.
حدودا 20 تا 50 سال طول می کشد تا درخت به ارتفاع نهایی خود برسد.
برگهای این درخت بیضی شکل می باشند با طول 15 سانتی متر.
گل این درخت به صورت توده ای دکمه مانند است به رنگ سبز تیره (عرضی در حدود 2 cm)  که توسط 2 براکت بزرگ سفید رنگ (طول 20 cm) احاطه شده است که ظاهری کبوتر مانند را تداعی می کند.
فصل شکوفایی گلها از اواخر بهار می باشد تا اوایل تابستان و در اواخر خرداد ماه گلها در بهترین شکل خود می باشند.
در روزی که نسیم می وزد براکت ها مانند کبوترهای سفیدی هستند که در نوسانند که ظاهری بسیار زیبا به درخت می بخشد و علت نامگذاری این درخت نیز همین مسئله بوده است.
میوه این درخت شبیه یک مهره سخت است به طول 3 سانتی متر که توسط پوسته ای سبز که 4 سانتی متر طول و 3 سانتی متر عرض دارد احاطه شده است .
میوه این درخت شامل 6 تا 10 عدد دانه می باشد.

نگهداری از این درخت ساده می باشد:
خاک مناسب ، خاک لومی یا شنی یا ماسه ای مرطوب و خوب زهکشی شده می باشد.
دمایی بین 5 تا 16 درجه مناسب است.
بهتر است این درخت در سایه نباشد چون رشد خوبی نخواهد داشت(در مکانی آفتابی یا نیمسایه قرار گیرد.)
آبیاری بهتر است در حد متوسط انجام شود.(آبیاری زیاد برای این گیاه مناسب نمی باشد.)

تکثیر این گیاه از طریق کاشت بذر و یا قلمه زدن صورت می گیرد.
اگر این گیاه از طریق کاشت بذر تکثیر شود 10 سال طول می کشد تا گل بدهد ولی بعد از 10 سال ، هر سال گل می دهد.
قلمه زدن بهتر است در فصل پاییز صورت گیرد و تا جوانه زدن معمولا 2 سال طول می کشد.

داویدیا درختی مقاوم بوده و از هر گونه بیماری و آفت مصون می باشد.




Davidia involucrata (dove tree, handkerchief tree, pocket handkerchief tree, ghost tree) is a medium-sized deciduous tree, usually placed in the tupelo family (Nyssaceae),[1][2] but sometimes included (with the tupelos) in the dogwood family (Cornaceae), and by yet others given family status of its own, as Davidiaceae. It is native to South Central and Southwest China from Hubei to southern Gansu, south to Guizhou, Sichuan and Yunnan.

Taxonomy
D. involucrata is the only member of its genus, but there are two varieties differing slightly in their leaves, D. involucrata var. involucrata, which has the leaves thinly pubescent (short-haired) on the underside, and D. involucrata var. vilmoriniana, with glabrous (hairless) leaves.[3] Some botanists treat them as distinct species, with good reason, as the two taxa have differing chromosome numbers so are unable to produce fertile hybrid offspring.
Description
It is a moderately fast-growing tree, growing to 20–25 m (66–82 ft) in height, with alternate cordate leaves resembling those of a linden in appearance, except that they are symmetrical, and lacking the lop-sided base typical of linden leaves; the leaves are mostly 10–20 cm long and 7–15 cm wide and are ovate to heart-shaped.
D. involucrata is best known for its flowers. The Latin specific epithet involucrata means "with a ring of bracts surrounding several flowers".[4] These form a tight cluster about 1–2 cm across, reddish in colour, each flower head with a pair of large (12–25 cm), pure white bracts at the base performing the function of petals. These hang in long rows beneath the level branches. The flowers are at their best in late May. On a breezy day, the bracts flutter in the wind like white doves or pinched handkerchiefs, hence the English names for this tree.
The fruit is a very hard nut about 3 cm long surrounded by a green husk about 4 cm long by 3 cm wide, hanging on a 10 cm stalk. The nut contains 3-6 seeds.
History
The genus Davidia is named for Father Armand David (1826–1900), ("Père David"), a French Vincentian missionary and keen naturalist who lived in China. David first described the tree in 1869 as a single tree found at over 2,000 m (6,562 ft) altitude, and sent dried specimens to Paris; in 1871, Henri Baillon described it as a new genus and species.[5]
Scottish plant hunter Augustine Henry again found a single tree, this time in the Yangtse Ichang gorges and sent the first specimen to Kew Gardens. Plant collector Ernest Henry Wilson was employed by Sir Harry Veitch to find Henry's tree but arrived to find that it had been felled for building purposes; however, he later found a grove of the trees overhanging a sheer drop. Returning to England, Wilson had his boat wrecked, but managed to save his Davidia specimens.

 

 

 

 

آدرس کوتاه :
رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.