جهش تولید | جمعه، ۹ آبان ۱۳۹۹

شبیه سازی نحوه انتشار ویروس کرونا و اهمیت فاصله گذاری اجتماعی - نمایش محتوای تلویزیون

 

 

شبیه سازی نحوه انتشار ویروس کرونا و اهمیت فاصله گذاری اجتماعی

شبیه سازی نحوه انتشار ویروس کرونا و اهمیت فاصله گذاری اجتماعی


Loading the player...

بدن ما، سایر حیوانات، گیاهان و حتی قارچ ها از سلول ساخته شده است. در مرکز سلول هسته قرار دارد و در داخل هسته، مولکول های بزرگ و بلندی به نام DNA که عامل انتقال وراثتی هستند، قرار دارند. ویروس ها ساختار سلولی ندارند و فقط شامل عامل وراثتی (RNA) و یک پوشش هستند. در نتیجه به تنهایی نه تنفس می کنند نه تغذیه می کنند و نه تولید مثل می کنند و به این دلیل هیچ علامت حیاتی ندارند. اما با ورود به سلول های بدن میزبان خود، کنترل سلول را به دست می گیرند و سلول را وادار به تکثیر ویروس می کنند تا جایی که سلول می میرد و ویروس های بسیار زیادی که در سلول ساخته شده اند در بدن پخش می شوند.

فاوت عمده ویروس ها با هم در مولکول های RNA و همچنین در ترکیب پوشش خارجی ویروس است. ویروس COVID-19 از پوششی از جنس پروتئین برخوردار است که RNA آن را از عوامل محیطی محافظت می کند. این ویروس پس از ورود به دستگاه تنفسی و بخصوص ورود به ریه ها به داخل سلول های ریه وارد شده و در آنجا تکثیر می شود و موجب تخریب این سلولها می شود. یک ویروس در خارج سلول موجود زنده نیست . در خارج سلول، ویروس در صورتی که ساختار خود را حفظ کرده باشد می تواند بیماری زا باشد. در صورتی که ساختار ویروس آسیب ببیند دیگر نمی تواند بیماری زا باشد.

ویروس COVID-19، ویروسی بزرگ و سنگین است در نتیجه نمی تواند در هوا معلق بماند. این ویروس در بیرون بدن مدت طولانی نمی تواند بیماری زا بماند. این مدت بستگی به نوع محیط دارد. در صورتی که محیط نسبتا مناسب باشد این ویروس می تواند تا بیش از ۸ روز در خارج بدن فعال بماند.

چگونه بدن در برابر ویروس ها مبارزه می کند؟

بدن ما به صورت طبیعی دارای سلول های گلبول سفید در خون برای مبارزه با عوامل بیماری زا است. دو گروه از گلبول های سفید در برابر ویروس ها مبارزه می کنند. گروه اول ماکروفاژ ها هستند که ذرات ناشناس داخل خون و بدن را می خورند و از بین می برند و دسته دیگر سلولهای B هستند که پادتن یا آنتی بادی ها را تولید می کنند. پادتن ها موادی هستند که می توانند به پوشش ویروس ها چسبیده و آنها را از کار بیندازند. بنابراین بدن ما بصورت طبیعی در برابر ویروس ها دارای ساختار دفاعی است. در صورتی که ویروسی به بدن وارد شود و گلبول های B توانسته باشند آنرا شناسایی کرده و پادتن ضد آن را تولید کنند، دیگر بدن در برابر آن مقاوم می شود.

واکسن چیست؟

برای اینکه ما در مبارزه با ویروس ها به بدن کمک کنیم قطعاتی از ویروس منهدم شده را که قابلیت بیماری زایی ندارد وارد بدن می کنیم که به آن واکسن می گوییم. گلبولها این قطعات را شناسایی کرده و برای آنها پادتن تولید می کنند و در این صورت اگر ویروس فعال وارد بدن شود به علت وجود پادتن مخصوص آن ویروس در بدن، سریعا ویروس نابود شده و بدن محافظت می شود.

بنابراین بدن ما بصورت طبیعی می تواند در برابر اکثر ویروس ها مقاومت کند. ویروس های گروه کرونا و از جمله ویروس جدید CONVID-19 هم از جمله ویروس هایی هستند که بدن ما می تواند در برابر آن مقاومت کند. اما اگر فردی که دارای مشکل تنفسی و یا بیماری های دستگاه دفاعی بدن باشد. به دلیل عدم آمادگی بدن در برابر ویروس ها، این ویروس می تواند تخریب سلول های ریه را به مرز خطرناکی رسانده و موجب مرگ بیمار شود. به همین دلیل این ویروس قدرت کشندگی بالایی ندارد اما به دلیل سرعت و قدرت سرایت بالا می تواند افراد زیادی را مبتلا نماید.

نحوه سرایت ویروس CONVID-19

آنچه این ویروس را از نسل های قبلی متمایز کرده است قابلیت سرایت زیاد آن است. این ویروس می تواند از طریق ترشحات دستگاه تنفسی به محیط منتقل و به افراد دیگر سرایت کند. به این صورت که در اثر تاثیر ویروس بر دستگاه تنفسی، بدن برای بیرون کردن عامل بیماری زا واکنش های عطسه و سرفه را فعال می کند. عطسه و سرفه ها، ترشحات دستگاه تنفسی را که دارای ویروس هستند، در محیط پخش می کنند. این ویروس سنگین است و در نتیجه نمی تواند در هوا به مدت طولانی معلق بماند و سریعا به سمت پایین می رود و روی سطوح مختلف می نشیند. در این زمان اگر فرد سالمی به این سطوح دست بزند و سپس قبل از شستشوی دست ها غذا بخورد و یا دست به چشمان خود بزند، این ویروس وارد بدن شده و فعالیت تخریبی خود را آغاز می کند. همچنین در صورتی که فرد بیمار مستقیما به سمت صورت فرد سالم عطسه یا سرفه نماید، قطرات ریز حاوی ویروس به دستگاه تنفسی یا چشم های فرد سالم وارد می شود و وی را بیمار می کند.

افراد مبتلا به ویروس از ۲ تا ۱۴ روز هیچ علامتی از بیماری را در بدن خود احساس نمی کنند. این مدت را دوران نهفتگی می نامند . طولانی بودن دوران نهفتگی دلیل دیگر دشواری برای جلوگیری از همه گیر شدن این بیماری است. زیرا برای تشخیص این که فرد دچار بیماری شده یا خیر باید او را به مدت ۱۴ روز در منطقه ای قرنطینه کرد که در صورت زیاد شدن تعداد افراد مشکوک دشواری های بسیاری را ایجاد خواهد کرد.

آدرس کوتاه :
رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.