رونق تولید ملی | جمعه، ۲۶ مهر ۱۳۹۸

طرز تهیه ترشی انار - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

محتوای تولیدات ویژه

طرز تهیه ترشی انار

Loading the player...

دانلود

با شروع فصل پاییز زنان رامیانی به تهیه رب انار مشغول می شوند و دوشا دوش مردان در مزارع درختان انار به چیدن انار کمک کرده و انارها را در کیسه ها جمع آوری می کنند.  خانواده هایی که دارای مزارع انار هستند در صورت محصول بیشتر این میوه را در معرض  فروش خانواده های رامیانی  دیگر قرار می دهند.
برای تهیه رب انار بانوی خانه دار در هر خانواده با همکاری زنان همسایه و بستگان خود در حیاط منزل جمع شده و ابتدا سر و ته انار را با کارد جداکرده و یک برش از پهلوی آن زده و در مرحله بعدی  انار بریده شده را باز می کنند.
در مرحله بعدی سر و ته انار جدا کرده و انار را از وسط باز میکنند و روی کف دست میگذارند.
در مرحله سوم  با یک چوب پشت انار باز کرده را می زنند تا دانه های انار در داخل تشتی که برای جمع آوری دانه است ریخته می شود و سپس بعد از پایان دانه کردن ، انارها را شسته تا آشغالها و پسماندهای اضافی پوست که بر روی دانه های انار باقی می ماند شسته و تمیز شود .
مرحله بعد از شستن انار ریختن دانه های انار در داخل دیگ بزرگی است و سپس بر روی "اجاق هیزمی" گذاشته و مقداری آب ریخته تا دانه ها به ته دیگ نچسبد .
مرحله بعد از شستن انار ریختن دانه های انار در داخل دیگ بزرگی است و سپس بر روی "اجاق هیزمی" گذاشته و مقداری آب ریخته تا دانه ها به ته دیگ نچسبد .
انه های انار را هم زده تا به مرحله پخت و به اصطلاح رامیانی ها به مرحله " چی گیردک " برسد و سپس دیگ را از روی اجاق برداشته و سپس دانه ها یا چی گیردک ها را در داخل صافی(سبد) ریخته  و آب انار را از صافی عبور داده و دانه ها را جدا می کنند.
در این مرحله آب انار را بر روی اجاق گذاشته تا به مرحله جوش برسد و سپس در این مرحله بانوی خانه با هم زدن مرتب و رسیدن به مرحله ای که آب انار کاملا تبخیر و رب انار غلیظ شود و در این مرحله رب انار به اصطلاح"بار آمده" یا رسیده است و از روی اجاق بر می دارند.
خانواده هایی که محصول انار بیشتر داشته و رب انار بیشتری تهیه می کنند در معرض فروش قرار می دهند و به اقتصاد خانواده کمک می شود.
گفتنی است ، مقداری از دانه های انار را خشک می کنند و به اصطلاح رامیانی ها " ناردنگ" در انواع غذاهایی از قبیل ته چین کشمش، سبزی، لپه و یا هر غذایی که احتیاج به ترشی دارد استفاده می کنند و عده ای دانه های خشک انار را به صورت پودر شده و بعض ها هم بصورت خود دانه های انار در غذا استفاده می کنند که بسیار طعم غذا را لذیذ می کند.
خواص رب انار
رب انار بیشتر خواص آب این میوه را دارد اما خواص آب انار با خواص خود میوه مشابه نیست؛ زیرا همان طور که می دانید، انار مقداری آب دارد و مقداری دانه که این دانه های چوبی، خودشان حاوی مواد ارزشمند و از جمله روغن هستند.
وقتی از انار، رب تهیه می شود، این دانه ها از آن جدا می شوند و آب را غلیظ می کنند و رب آماده می شود. رب انار بیشتر خواص آب انار را دارد اما از آنجا که مجبوریم برای غلیظ شدن آب را بجوشانیم، برخی از ویتامین های آب انار از جمله ویتامین C آن از بین می رود اما قسمت عمده مواد موثر در رب انار باقی می ماند. رنگدانه های موجود در انار از جمله ترکیب های ارزشمندی هستند که در رب باقی می مانند و باعث قرمزی آن می شوند. از جمله خواص مشترک بین رب و انار می توان به خاصیت ضدسرطانی قوی به ویژه برای سرطان پروستات، خنثی کننده سموم کبدی و محافظ کبد، آنتی اکسیدان قوی و تا حدی کاهنده کلسترول و فشارخون اشاره کرد.

انار به ۳ دسته ترش، شیرین و ملس تقسیم می شود. این انارها و رب آنها در ۸۰ درصد موارد خواص مشترک و مشابهی دارند ولی در طب سنتی و کتاب ابوعلی سینا انار شیرین، بعد از آن انار نیم ترش یا ترش و شیرین و در نهایت، انار ترش ارجحیت دارند. انار، انواع گوناگونی دارد که رنگ، طعم و اندازه آنها متفاوت است اما خواص اصلی و کلی آنها تقریبا در همگی مشترک است. جالب است بدانید در ایران حدود ۵۰ نوع انار داریم و آخرین مطالعات نشان داده اند که موطن اصلی انار ایران است.

نکته مهمی که در تهیه رب انار باید مورد توجه قرار گیرد آن است که دانه ها نباید هنگام تهیه خیلی تحت فشار قرار گیرند زیرا سبب تلخ شدن آب انار می شوند. بعد از جدا کردن آب انار در روش سنتی، آن را ساعت ها در ظروف مسی می گذاشتند و زیر آن، آتش روشن می کردند تا غلیظ شود. در روش صنعتی، این زمان کوتاه تر شده است. رب انار چون حرارت می بیند، اگر آلودگی یا قارچ یا کپکی داشته باشد، کلا از بین می رود. آلودگی ممکن است زمانی که رب را در ظروف بسته بندی می کنیم، وارد آن شود. اگر بعد از تهیه، رب در محیطی استریل قرار بگیرد و ظروف بسته بندی و انتقال دهنده بدون آلودگی باشند، رب احتیاجی به نگهدارنده ندارد و می توان آن را در یک حرارت متعادل نگه داشت. نگهداری رب در یخچال بهتر است ولی اگر از ابتدا رب آلوده نشده باشد و ظرف را تا لب پر کنیم و حتی روی آن را با روغن بپوشانیم تا چیزی حتی هوا نفوذ نکند، می توان رب را در حرارت عادی آشپزخانه هم بدون آنکه کپک بزند، نگه داشت.

آدرس کوتاه :
رای شما
میانگین (12 آرا)
The average rating is 4.416666666666667 stars out of 5.